Nawiewniki okienne — specyfikacja i dobór

Czym stara stolarka wentylowała mieszkanie

Zanim wstawiono nowe okna, mieszkanie oddychało — tylko nikt tego tak nie nazywał. Powietrze wchodziło przez nieszczelności starej stolarki: rozeschnięte ramy, stwardniałe uszczelki, luzy na przyldze. Było to rozwiązanie chaotyczne, bo działało najmocniej wtedy, gdy najbardziej wiało, i zupełnie nie działało w bezwietrzny mroźny dzień. Ale działało.

Nowe okno jest szczelne i to jest jego zaletą, za którą płacisz. Problem w tym, że wraz ze szczelnością znika dotychczasowy, przypadkowy dopływ powietrza — a wentylacja grawitacyjna w budynku nadal zakłada, że ono skądś przychodzi. Kratka wywiewna w łazience nie wyciągnie powietrza, którego nie ma czym zastąpić; ciąg po prostu zanika.

Dlatego okna parują po wymianie

To najczęstsze zgłoszenie, jakie odbieramy kilka tygodni po wymianie stolarki w bloku: „nowe okna parują, poprzednie nie parowały". Odpowiedź jest niewygodna, ale prawdziwa — poprzednie nie parowały, bo mieszkanie było przewiewane przez nieszczelności, a wilgoć uciekała razem z ciepłem.

Wilgoć w mieszkaniu bierze się z gotowania, prania, suszenia i oddychania. Kiedy nie ma jej czym usunąć, skrapla się na najzimniejszej powierzchni w pokoju — czyli na szybie. Wymiana szyby na cieplejszą przesuwa próg, ale nie usuwa przyczyny; usuwa ją dopiero przywrócony dopływ powietrza.

Dlatego przy parujących oknach zaczynamy od pytań o wentylację, a nie od oferty na nowy pakiet szybowy. Szerzej piszemy o tym w poradniku o parowaniu okien .

Ciśnieniowy czy higrosterowany

Ciśnieniowy reaguje na różnicę ciśnień: przy silnym wietrze przymyka się samoczynnie, żeby nie zrobić z pokoju przeciągu. Prosty, tani, przewidywalny.

Higrosterowany reaguje na wilgotność powietrza w pomieszczeniu — otwiera się, gdy wilgotność rośnie, i przymyka, gdy powietrze jest suche. Oznacza to mniejszą stratę ciepła, bo otwór nie stoi otwarty bez potrzeby. Sensowny wybór do sypialni i kuchni, gdzie wilgotność zmienia się skokowo.

Większość modeli pozwala dodatkowo domknąć nawiewnik ręcznie, niezależnie od automatyki.

Dwa kompromisy, o których mówimy wprost

Termika. Nawiewnik wprowadza powietrze zewnętrzne, więc pewna strata ciepła istnieje. Jest mniejsza niż przy wietrzeniu pełnym uchyłem i nieporównywalnie tańsza niż osuszanie ścian z pleśni, ale nie udajemy, że jej nie ma.

Akustyka. Nawiewnik jest otworem w przegrodzie, więc obniża izolacyjność akustyczną okna. Przy oknie od ruchliwej ulicy to realny problem — dobrane pakiety wyciszają do 47 dB, a otwór potrafi część tej przewagi zabrać. Rozwiązania są dwa: wersja o ograniczonym przenoszeniu dźwięku albo rozmieszczenie nawiewników w pomieszczeniach od cichszej strony budynku. Wybieramy je przy doborze, razem z pakietami szybowymi.

Kiedy odradzamy

W budynku z rekuperacją nawiewniki są zbędne i szkodliwe. Wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła pracuje w zamkniętym bilansie — nawiewnik ten bilans rozszczelnia i obniża odzysk, za który zapłaciłeś przy budowie. To jeden z niewielu przypadków, w których mówimy „nie" kategorycznie.

Montaż i konserwacja

Najczystszym rozwiązaniem jest wykonanie fabryczne, na etapie produkcji okna — nawiewnik siedzi wtedy w ramie od początku. Do istniejącej stolarki często da się go dołożyć przez nafrezowanie ramy; wykonalność zależy od profilu i stanu okna, więc sprawdzamy to na miejscu.

Nawiewnik wymaga okresowego czyszczenia wkładu i okapu zewnętrznego. Zapchany przestaje pełnić swoją funkcję, a mieszkanie wraca do punktu wyjścia — z tą różnicą, że tym razem nikt nie łączy pary na szybach z zaniedbanym elementem nad oknem.

Okna produkujemy w Bydgoszczy od 2001 roku, zakład pracuje w systemie jakości ISO 9001, a na okna i montaż dajemy 5 lat gwarancji. Przy pomiarze sprawdzamy wentylację w Twoim mieszkaniu i mówimy wprost, czy nawiewniki są potrzebne — także wtedy, gdy odpowiedź brzmi „nie".